İhtiyacım var Şiiri - Mustafa Muho

Seni sevdim çünkü sana ihtiyacım vardı…”
Belki de bütün felaketim burada başladı.
Çünkü insan,
birini sevince değil…
Onsuz kalamayınca mahvoluyor.
Ben sende huzur ararken
kendimi kaybettim.
Geceleri adını içimden geçiriyorum,
sanki bir dua değil de
geri dönmeyecek bir ölüyü çağırır gibi.
Kimse bilmiyor…
Ben senin yanında gülerken bile
içimde bir şey sessizce ölüyordu.
Çünkü insan bazen
en çok sevdiği kişiye sarılırken bile
yalnız hissediyor.
Şimdi sen yoksun ya…
Odamın karanlığı bile sen oldun.
Gece olunca duvarlar üstüme geliyor,
uyku bile beni senden kurtaramıyor.
Ve işin en kötü yanı ne biliyor musun?
Ben senden gitmeyi değil,
senin beni unutabileceğin ihtimalini kaldıramıyorum.
Çünkü ben seni öyle normal sevmedim…
Ben seni,
kendimi yok edecek kadar sevdim.