İhanet Şiiri - Mustafa Muho

Başkası yok dedin…
Ben de inandım.
Çünkü insan,
sevdiğinin gözlerine bakınca
şüphe etmeyi unutuyor.
Meğer sen çoktan gitmişsin de,
ben hâlâ sesinde yaşıyormuşum.
Bir başkasına gülerken bile
beni seviyormuş gibi baktın ya…
İşte insanı öldüren şey tam da bu.
Şimdi geceleri adını içimden geçiriyorum,
sanki dua eder gibi…
Ama her harfinde
bir kırılış saklı.
Ben seni öyle bir sevdim ki,
yalanına bile sarıldım.
Çünkü kaybetmekten korkan insan,
en acı gerçeği bile
sevgi sanıyor…”