İhsan Şahin Şiirleri - Şair İhsan Şahin

Kadim dost Metin Tuncel Beyefendiye



Cemre değil düşen, kara toprağa
Nifak tohumları, ekildi gardaş

Kahır yazarım


Kimisi aşk yazar, kimisi de meşk
Hüzün bana kaldı, kahır yazarım
Çile yorgan oldu, dertlerim döşek

MEZAR İSTEMEM


Nasıl vazgeçerim, sevdiğim yarim
Sen yoksan dünyamda, ömür istemem
Bu sevda sonsuzdur, tükenmez yarim

Antoloji de bir gün geşt-ü güzar ederken
Yolum bir kovana… dostumun dostuna düştü
Küçük bir simit ile iftarımı beklerken
Koca bir sahan, süzme “Bal’ın” içine düştüm

Aciz bir kulum biraz okur biraz yazarım

MEMLEKETİN HALİ


Memleketin hali, “eyidir eyi”
Adalet sokakta, soluk almıyor
“Efendi”ler artık, üzmez kimseyi

GÖREYİM
(Basri Ayan beyefendiye)


“Ağalık” başkadır, Şairlik başka
Bu kaygan zeminde, GEZ DE göreyim

GÜLE GÜLE EY YAR

Sığdırdın beni yar, bir hoşçakala
Arkandan duamdır, canın sağ olsun
Dönüp bakmam artık, gittiğin yola
Dilerim ki bahtın, aydınlık olsun…

Gülüm



İlk aşkımdın benim, sana ağladım
Unutmadım hala, mümkün mü gülüm

Hacı hoca “efendi”, aracıya ne gerek



Din-i İslam ne ise, Peygamberi de odur
Hiçbir şekil bahane, aramaya ne gerek

GÜLÜNE KURBAN


Güzel bir şey söyle, içim açılsın
Ağzına yüzüne, diline kurban
Yüzünden gözünden, nurlar saçılsın