İhsan Şahin Şiirleri - Şair İhsan Şahin

KEMER DAĞI

Geçit vermez, Kemer dağı
Ördü bana, hasret ağı
Şu gönlümün, sevda bağı
Yaktı beni, yaktı beni

KEŞKE BÜYÜMESEYDİM


Dertlerle büyüdüm, dert küpü oldum
Keşke büyümeyip, çocuk kalsaydım
Hayat mektebinden, dersimi aldım

Kimi Dönme kimi Deyyus kimisi Sayın

Kimi bölücü kimi hırsız kimisi hain
Sadık kulu yok mudur bu şerefli Milletin
Kimi dönme kimi deyyus kimisi de Sayın
Nedir bunlardan çektiği bu mazlum Milletin

İNSAF EYLE NAZLI YARİM

Gönül dertli, senden yana
İnsaf eyle, nazlı yarim
Çektirdiğin, yeter bana
İnsaf eyle nazlı yarim

Kadim dost Metin Tuncel Beyefendiye



Cemre değil düşen, kara toprağa
Nifak tohumları, ekildi gardaş

Kahır yazarım


Kimisi aşk yazar, kimisi de meşk
Hüzün bana kaldı, kahır yazarım
Çile yorgan oldu, dertlerim döşek

MEZAR İSTEMEM


Nasıl vazgeçerim, sevdiğim yarim
Sen yoksan dünyamda, ömür istemem
Bu sevda sonsuzdur, tükenmez yarim

Antoloji de bir gün geşt-ü güzar ederken
Yolum bir kovana… dostumun dostuna düştü
Küçük bir simit ile iftarımı beklerken
Koca bir sahan, süzme “Bal’ın” içine düştüm

Aciz bir kulum biraz okur biraz yazarım

MEMLEKETİN HALİ


Memleketin hali, “eyidir eyi”
Adalet sokakta, soluk almıyor
“Efendi”ler artık, üzmez kimseyi

GÖREYİM
(Basri Ayan beyefendiye)


“Ağalık” başkadır, Şairlik başka
Bu kaygan zeminde, GEZ DE göreyim