Ahh Sivas,
Otuzyedi ağaç devirdin
Utanmadın!
Otuzyedi kalem kırdın
Sen ne yaptın?
Ahh Sivas,
Biz sekiz kardeştik, üç erkek beş kız
Hep bir evde büyüdük, aynı evde ayrıldık
Fakirdi zalim yıllar, kışlar bitmez sanırdık,
Çok soğuktu o akşamlar, ocakla ısınırdık
Ne aklımdan çıkıyorsun, ne düşlerimden
Ben sana deliyim, kimbilir sen kime
Ne zaman baktıysam, kaçtın gözlerimden
Ben sana vurgunum, kimbilir sen kime
Uzanan ellerimden, tutmadınki hiç
her sabah bir çay içmekle
iki lak lak etmekle dinmiyor
bu hasret bu keder bitmiyor
akşam çayına da gel ara sıra
iki lafın belini kırar, dertleşiriz biraz
sen kendinden bahsedersin
gidiyorum işte gözünaydın
arkamdan su dökmeyeceksin
el sallamayacaksın
beni hiç aramayacak, sormayacaksın
belki de hiç aklına gelmeyeceğim
sen gitmelerine devam edeceksin
Aşkın kapısındayız
Az cesur olsak
İçeride olacağız
Çokmu zor kapıya vurmak
Üç kere;
Tak, tak, tak! ..
Gittin! ..
Ardında lavanta kokular bırakarak,
Hiç bir şey söylemeden,
Susarak
Gittin!
Son bir defa,
Seni Aradım
ben ne dağlar deldim ferhat gibi
mecnun oldum susuz çöller aştım
kah gün geldi, yandım kerem gibi
hep seni aradım, seni aradım
Sana bir anlatabilsem
Dinlesen can kulağıyla
Bana biraz inansan
Göreceksin! ..
Ahh; bir duysan, dinlesen beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!