Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bir dostu bu kadar güzel anlatmışsınız, ne mutlu sizin gibi dostları olanlara... çünkü bu şiirle sevgili müdürümüzü yaşatmışsınız, ben hiç tanımasam da sizin kaleminizden onu anlayabiliyorum. yüreğinize sağlık!...
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta