10 Ocak Pazartesi günü akşamıydı…
Ben, her zaman buluştuğumuz ‘’Aşıklar Parkı’ndaki
Meşe ağacının altına gittim...
Meşe ağacının altında buluşurduk onunla hep...
Sevgimiz, meşe ağacı kadar uzun ömürlü olsun isterdik…
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta