Sevdim seni koşulsuzca
Kovalarım kaçsan
Yollarına baksam
Koyarım kalbimi sunağa
Hedef olurum oklarına
Dağıtırsan toplarım
Koşuyor ıssız sokaklarda
Boğucu binalardan kaçıyor
Tıpkı insanlardan kaçar gibi
Ak düşmüş saçları
Yine de taralı özenle
Sözcükleri yumuşatan sesi
Yaşıyordu insanlar
Huzurun hâkim olduğu topraklarda
Çevrelenmiş her bir yanı ırmaklarla
Olmuşlar ateşin keşfiyle
En üstün canlı
Rahatsız olmuş Yüce Dağ
Kararmış düşler arasında Dikilmiş sıska bir çocuk
Uğraşıyor mumunu yakmaya
Aydınlatmak umuduyla
Yıllar önce söndürülmüş ruhunu
Ürkütücü sesler her bir yanda
Askıdaki mont deli der bana
Ne zaman bakmış ki aynaya
Konuşmuyormuşum ona kalsa
Yalnızmışım her anımda
Satıyor beni doktorlara hâlâ
Ben vardım onun yanında
Yapayalnızım
Buğulu camdan kayan
Kuyruklu yağmur damlalarıyla
Flaşlar patlayan gece altında
Bir başınayım
Bu eve geldiğinde yaz tekrardan
Ne de olsa buradan gidecektin
Tutamayacak narin ellerinden
Saracaktı bedenimi bir hüzün
Bu eve geldiğinde yaz tekrardan
Kavuştur beni yokluğa
Sok elini göğüs kafesime
Kavra kalbimi sıkıca
Sök yerinden acımasızca
Fırlat yere Tepin üstünde
Sana duyduğum hisleri
Aciz bir ölümlü
Uçmuş mumdan kanatlarıyla
Göğün en yüksek katına
Görünmez olmuş yeryüzü
Kaplamış mavilik
Gözlerinin gördüğü her yeri
Gömülmüşken gece karanlığa
Yırtıyor karanlığı derinden bir çığlık
Titretiyor şiddetiyle yıldızları
Ay arkasına dönüyor
Korkak tanık olamayacak kadar
Kızıl bir sis sarmalıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!