İğde ağacının kokusu Şiiri - Dağlar Özügüç

İğde ağacının dibindeyim
Hatıralara daldım gidiyorum
O güzel kokunun eserimidir nedir
Özlemlerin fevkinde bir ışık
Bir yudum insan sıcaklığı arıyorum
Gecenin kasveti usulca omzuma çökerken
Yıldızlar adını fısıldamaya korkuyor
Rüzgâr eski bir türküyü bağrında taşırken
Kader savuruyor içimdeki o kalan cümleleri
Bir sen eksiktin bu kederli bahçede
Sen yoksun diye bütün mevsimler yarım
Kırılmış bir zamanın kıyısındayım
Avuçlarının sıcaklığını özlemekle geçiyor ömrüm
İğde dallarından düşen her yaprak
Bir başka güzel günü hatırlatıyor
Ben hâlâ
Gözlerindeki o ışığı bekliyorum.