İftar Şiiri - Yücel Özkü

İFTAR
Nasıl iftar vaktine susar ya insan,
Dilinde sabır, yüreğinde ince bir sızı;
Ben de adını öyle tutarım içimde,
Bir akşam ezanına emanet gizli gizli.

Gün boyu içimde yanar hasretin ateşi,
Gölgem bile senden yana düşer duvara;
Söyle, hangi vakitte diner bu yangın,
Hangi ufukta görünür yüzün iftara?

Ne zaman okunur kalbimin ezanı,
Ne zaman diner bu suskunluk, bu çöl?
Bir yudum su gibi özledim seni,
Adınla serinler belki içimdeki göl.

Sabırla bekleyen bir akşamım şimdi,
Gözlerim ufukta, kulağım seste;
Sen gel de bitsin bu uzun oruç,
Bir “gel” de, bayram olsun içimde.

Yücel ÖZKÜ
22 Şubat 2026/05:32