İDRİS YENİ 2 HAYATI
Garip ömrüm
Yıl seksen üç mevsim bahar olunca
Anacığım yükün atıp rahatlamıştır.
Ebem garı adı İdris’tir deyip,
Peygamber ismiyle ululamıştır.
Yer adana hava sıcak buğday kurumuş,
Köylüler bir olmuş harman kurulmuş,
Gönüller coşmuş sular durulmuş,
Elifçeler’de gözlerim aralanmıştır.
Derdi çok çektiğim doğrudur amma,
Hüda nice rahmetler de bahşetti şükür.
Genç yaşta saçlarım ağardı zira,
Gönlümüz derinden yaralanmıştır.
Adımız nebiden mesleğimiz nebiden,
Daha ne dilerim yüce rabbimden.
Kim bilir Azrail gelir aniden,
Ölüm kapısı artık aralanmıştır.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!