Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
SAHİ SİZ KİMDİNİZ?
Yaşamasına yaşıyorum
Konuşuyorum da konuşmasına
Anlatamıyorum size kendimi
Eski bir lehçesiyim belki hayatın.
Bir ömür tükettim pembe bir şafak için
Ölümü öldürmekti işim
Dinamitledim kentlerin zeminlerini
Bir demet gülüşünüzle
Katil ve kahramandım, soylu ve serseri
Sinmişti üstüme bütün sıfatlarım
“Yaşam güzel” di iki sözümden biri
Bir köpek gibi de sadıktım aşk’a
Yakınmadım hiç
Ödedim bedelini kar ...
