Vakit yaklaşıyor gün doğumu az ötede.
Toplanmak gerek neyin varsa, kalsın geride.
Bir avucunda yalnızlık öbürü de kaldı sende.
Bir özümüz var bir öze rahmet çeker her an.
Beşikte salladığımız, bin ömür kattığımız.
Anlamaz bilmez cahil, bir var değer binimiz.
Üstünüm demekle olmaz ki biz varız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta