sonsuz irkilmelerle bölünen aşklar gibi
ve kılıç keskini ölümler
esin fısıldarken uzar şairin dili
uzay kesişen anlar zinciri
bu ne tufanır rahat komaz seni
ölümlerden ölüm beğen zombi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bastan asagi siir:)))
Bu şiir güzel olmuş üstad. Bu şiirin sesini duyabildim içimde. Bunu her şiir başaramaz.
Barış Aluk.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta