O gün aşk vardı.
Ulaşabildiğin bir aşktı hayat.
İçinde gerçekliğinin gerçekleştiği an.
Çocukluğunun gülüşünde en mutlu hüzün.
Kalbine doğduğu kadar mutluluğa ulaştığın an.
Alabildiğine bir çiçek bahçesi.
Teklikten, tek bakışta birliğe bütünlenen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum
GÜZEL SÖZLER TABI YAŞAYANA SORMAK HELAL OLSUN DEMEK KALIR SEGİLER SAYGILAR ?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta