Her çeşit toplum için, tüm insanlığımıza,
İçki daima zulüm, sosyal yaşantımıza…
Gerek nefsimiz için, gerek bedenimize,
İçki daima zulüm, iradelerimize…
Nerede olursan ol, anlayabileceksin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta