Yüzsüzlerin fazlalığı yüzünden,
Zamânede pisleniyor gözlerim.
Keskinliği azaldıkça hüzünden,
Perdelenip sisleniyor gözlerim.
Her yer aynı, hangi yöne bakılsa;
Ağlansa, sızlansa, ağıt yakılsa...
Saf sabinin sîmâsına takılsa,
Aşk oduyla isleniyor gözlerim.
Şerif; şükredeni ulu görerek,
El açmayan muhtaç kulu görerek,
Öksüzü, yetimi, dulu görerek
İçin için hisleniyor gözlerim.
9 Mart 2019
İzmir
Kayıt Tarihi : 5.04.2019 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
edebiyatla.com'da "Günün Şiiri" seçilmiştir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!