Bir kazan dolusu su kaynatıyoruz içimizde
Bırakın diğerlerini kendimizle bile geçinemez olduk
Lakin eksilenin biz olduğumuzu ne zaman anlayacağız ?
İnsanlığın dili, dini ve rengi yok
Eğer içimizde insanlık varsa tabii ki...
Aynı mavi kubbeyi soluyan varlıklarız
Aramıza ne dikenli teller ne de duvarlar girmemeli
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta