İçime oturdun… öyle sessiz, öyle ağır,
ne kalkıyorsun yerinden, ne de izin veriyorsun bu kalbe darılmaya.
Bir nefesin düşüyor ya geceme,
bütün düzenim değişiyor bir anda, farkında bile değilsin aslında.
İçime oturdun… hem de en derin yere,
kimsenin dokunamadığı, kimsenin göremediği o gizli bölgeye.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta