İçimdeki yol Şiiri - Barış Kaya

Gece uzuyor,
kaslarımda ağır bir taş gibi duran
eski ağrılarla.

Sonra sesin geliyor
ince bir ışık süzmesi gibi,
karanlık odanın kapısından sızan.

Adımı söyleyişin var ya,
orada çözülüyor düğümlerim.
Omuzlarımdaki sertlik
yavaşça toprağa bırakıyor kendini.

Sanki bedenim
uzun zamandır tuttuğu nefesi
seninle veriyor.

Bir yol açılıyor içimde,
sıcak, yumuşak,
kalbimden kaslarıma uzanan bir yol.

Ağrı geri çekiliyor,
bir çocuğun utanıp köşeye çekilmesi gibi.
Ve ben anlıyorum:
bazı sesler dokunur,
bazı dokunuşlar iyileştirir.

Gece hâlâ gece,
ama içimde
senin sevgin var artık.