Bir otobüs durağında başlar hayat bazen,
Bir metro kalabalığında kaybolur düşüncelerim.
Herkes sessizce bir yere koşarken,
Ben kendime doğru giderim.
Bir evin içinde annemin sesi,
Bir masanın üstünde kitaplarım vardır.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta