Güneşin deniz ufkunda batan,
Bulutlara düşen mor ve erguvani kızıllığında.
Bir hasret düştü içime, yılların ötesinden.
Son kez birleşerek ayrılan,
Ellerimizin vedası burktu içimi.
Her seferinde sana sunduğum kırmızı gülleri,
Kurutup sakladığın, özledikçe çıkarıp,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Unutmak yaşamaktan zordur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta