İçimdeki Hain Şiiri - Mert Svo

Sanma ki düşman, sınırda bekleyen bir kaçak,
Asıl hain içeride, kurmuş göğsüme tuzak.
Ne kılıç işler ona, ne deler geçer mızrak,
Benliğimdir o düşman; şah damarımdan yakın,
ama Haktan uzak!

Güler yüzle yaklaşır, dili zehirli yılan,
Vâdettiği saraylar, hepsi koca bir yalan.
Ruhumu yağmaladı, geriye kalan talan,
Yıkılsın artık nefsim, bu virane, kör alan!

Çek kılıcı ey irade! Vur boynuna zincir,
Köle etsin seni ruhun, olma ona esir.
Söküp at kalbinden, kalmasın paslı kir,
Bu cengin parolası; ancak ve ancak Tekbir!

Ne top gerekir buna, ne süngü, ne de tüfek,
Bu savaş "er" işidir, dayanmaz buna ödlek.
Şeytanın sofrasında, yeme zehirli ekmek,
Yiğide ar değil mi; kendi hevesine, boyun bükmek?

Ey Mert! Meydan senindir, sanma ki yoktur denk,
Kızıl Elma dediğin, manevi bir ahenk.
Kan dökmeden kazanılmaz, bu en mübarek cenk, Nefsini öldüren er; vurulur alnına şeref denen mihenk!