Bir taşra istasyonunda
kimsenin bilmediği bir treni bekliyorum.
Elimde eski bir bilet, cebimde suskunluk;
nereye gideceğini bilmeyen bir ömrün yolcusuyum.
Çocukluğumdan kalma bir ev geçiyor içimden,
duvarlarında annemin sesi, babamın gölgesi,
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta