bir dünya kurdum içimde....
yalnızlığın kol gezdiği....
o gölge de olmasa peşimde....
kimseler yok gözümün değdiği....
geceler boyu uykulu uykusuz....
geceler sessiz geceler susuz....
rüyalar bile tatsız tuzsuz.....
içinde yoksa insanın sevdiği....
parklar kaldırımlar sokaklar....
kimsesiz bastığım topraklar.....
sadece hışırdayan yapraklar....
yerlere kadar dalını eğdiği....
her gece gibi bu gece de....
yalnızlık en üst derece de....
bu anlamız bilmece de....
cevabını hiç bilmediği....
Erdem Bağcı
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 21:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!