Kendimle konuşuyorum,
sessizlikle örülü bir boşlukta.
Kelimelerim, düşen yapraklar gibi savruluyor
geçmişin kırık aynasından yansıyan hatıralar.
“Kimim ben?” sorusu,
karanlıkta sönmeyen bir fener;
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta