İçimdeki Alya Şiiri - Serdar Yusuf

İçimdeki Alya

Alnımdan damla damla aktı,
her şey bir anda sustu.
Sensizlik çok gürültülüydü,
içim mavi bir göz kadar yakıcı.

Sinem devasa bir gemi limanı,
sığınan bir daha gitmiyor.
İçime bir atlas serildi,
bütün haritalar duvara asılı.

Bir ömürde,
bir sonbahar yandı gönlümde.
Bir şarkı satıldı pazarda,
her sözü acı biçiminde.
Bir şiir devrim yaptı bir yürekte,
yeni bir dünya kurdu
teslim olmuş gözlerle.

Lodos saçlarımı savurduğunda,
gönlümde merdivenler dağıldı.
Tırmansam varılmaz;
vazgeçsem durulmaz.
Asi bir sancı bu,
ama boynu vurulmaz.

Geride masum bir vazoda,
hayat bıraktım; üstü kapalı bir mezar gibi.
Toprağında çiçekler yeşerir,
içinde kabuslar ağlar.
Her geçen selam verir,
ama dönüp bakmaz.

Kirli bir zaman kaldı sana.
Kin tutan günler nefretle yeşerir.
Çiçekler kan ağlar gözlerinde,
tarihten kirli sular akar saçlarına,
ve kızıl utanır teninden.

Ben Alaska’da bir vadiyim.
Kar erir sevgimin üstüne.
Güneş bir neşe gibi söndü.
Toprak soğuk, su buhar olup uçar.

Her bahar bir Alya bitiverir;
bir yaprağında gülüşün,
bir yaprağında gözlerin güler, ben bakar ah çekerim içinde.