Ben seni ilk gördüğümde, göğsümde yıllardır kapalı duran bir pencere ansızın denize açıldı.
Rüzgâr içeri doldu.
Perdeler savruldu.
Ve ben, kendi kalbimin içinde misafir olduğumu anladım.
Çünkü sen, adı konulamayan bir mevsim gibiydin. Ne bahara benzerdi gelişin, ne sonbahara.
Sen gelince ağaçlar başka türlü susar, kuşlar başka türlü göçerdi.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta