Ev, sessizce uyanırdı sabaha.
Henüz hiçbir sabah küflenmemişti özlemle.
TRT'de başlardı Susam Sokağı.
Saat yediydi, dünya hâlâ masumdu.
İstiklal Marşı’yla kapanırdı ekran.
Çocukluğum saygı duruşunda beklerdi.
Edi’yle konuşurdum içimdeki eksiklikle.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ne zarif, ne içten bir teşekkür… Kelimelerinizde hem nostalji var hem vefa, hem de güzel bir gönül selamı. O bahsettiğiniz dönemlerin sade ama derin ruhu geçti satırlarıma... İstiklal Marşı’yla başlayan sabahlar, Adile Naşit’in sesiyle huzur bulan geceler… Bu duyguları hatırlatabildiysem ne mutlu bana.
"Kalemin daim olsun" demişsiniz ya… Asıl ben sizin kalbinizin bu inceliği karşısında saygıyla eğiliyorum. Kelimeler böyle okuyucular bulduğunda gerçek anlamını buluyor.
Geçmişin o tertemiz havasını yeniden soluyabildiğimiz her an, bir şiir olur içimizde.
Minnetle, selamla…
Muhteşem bir anlatım. Benim nesil istiklal marşı ve saygı duruşu ile açardı ekranı, Adile Naşit' in masallarıyla uykuya dalardık. Geçmise döndüm. Teşekkür ve tebrik ederim. Kalemin daim olsun
Ne zarif, ne içten bir teşekkür… Kelimelerinizde hem nostalji var hem vefa, hem de güzel bir gönül selamı. O bahsettiğiniz dönemlerin sade ama derin ruhu geçti satırlarıma... İstiklal Marşı’yla başlayan sabahlar, Adile Naşit’in sesiyle huzur bulan geceler… Bu duyguları hatırlatabildiysem ne mutlu bana.
"Kalemin daim olsun" demişsiniz ya… Asıl ben sizin kalbinizin bu inceliği karşısında saygıyla eğiliyorum. Kelimeler böyle okuyucular bulduğunda gerçek anlamını buluyor.
Geçmişin o tertemiz havasını yeniden soluyabildiğimiz her an, bir şiir olur içimizde.
Minnetle, selamla…
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta