İçimde gurbet var
Koca bir boşluk
Yarım kalan tutkular
Varlık içinde yokluk
Vuslat derler adına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İrem Hanım şiirn bütünü çok güzel aıcı yaşanmışlık kokuyor ve aşağıdaki diziler müthiş.
Kendimi sakladığım yeri unutmuşken
Bulamaz oldum
Ruhum bedenimden ayrı yaşarmış meğer
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta