Yüzünde bir ilkbahar sabahı sessizliği var
gözlerinde bembeyaz doğup kalbinde batan kızıl bir güneş.
Çaresi yokken sancıyan ağrılar, seninle durur fışkıran lav,
dev dalgalar,seninle susar ağlayan bir çocuk ,
belki ellerin değse iyileşir ölümü bekleyenlerin yatak yaraları,
belki mucizedir aynı gökyüzüne baktığımızda hissettiğim yüreğin.
Öylesine sessiz öyle bir bebek gibi pırılpırıl susalım...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta