muhanmmet faruk koca
Kalemim sesiz yazamıyor artık eskisi gibi,
Neşeler ertelendi başka sabaha,
Anladım olmayacak aydınlık dünyamda,
Sabah kamlasın ecel al canımı,
Ne olurdu bir kez gülseydi yüzüm,
Karanlıklar girmeseydi dünyama,
Aydınlığa hiç çıkmadı yüzüm,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta