İçim ezildi bir tas ekşimiş yoğurdum kalmış dolabımda küf tutmaya yüz tutmuş yarım ekmeğim, aslında tek yemek yiyemem bilirsin soluk boruma takılır sensiz lokmalar, kalsın tasımda doğradığım ekmekler bunuda yiyemeyeceğim, az sonra yatarım herhalde uykumda gelir tek yatmak ne büyük işkence, karanlıkta yatamam ay küçülür penceremde kokun hafızamda belleğimde, biliyorum bu gecede sensiz yatamayacağım.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta