İçim ezildi...
Kimsesizliğim vurdu yüzüme, içim ezildi.
Hüznün soğuk yanığı yaktı yüzümü,
Acılar içinde kıvranıyorum, içim ezildi.
Ellerim ceplerimde yürüyorum yine,
Yıkılıyor yanından geçtiğim her bina,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta