İçim Acır Şiiri - Serdar Yusuf

İÇİM ACIR

Sempatik tavırlara,
tatlı anılara,
güneş doğarken ağlayan karanlığa,
mutluluğu kıskanan acılara
içim acır.

Gazete yapraklarına,
sokaklara dökülen kelimelere,
kapısında yol bekleyen yaşlı annelere,
su bekleyen kuşlara,
gölgelere sığınan kedilere,
denize dokunan melteme
içim acır.

Lanetli bir fidana,
zakkumun zehirli güzelliğine,
gurbette boğulan hasrete,
saklı sözlere,
uğultuya,
sessizliğe,
içinde patlama büyüten yalnızlığa
içim acır.

Dili tutulmuş aslana saldıran sırtlan sürüsüne,
bakan ama görmeyen gözlere,
pas tutmuş vicdanlara,
karanlığı yuva bellemiş yüreklere
içim acır.

Baharda açıp sonbahara yenilen aşklara,
Kasım ayazında üşüyen düşlere,
don vurmuş umutlara,
kırmızı kadifesiyle toprağa düşen gelinciğe,
yarım kalmış hayallere,
yarını bekleyen son gecelere
içim acır.

Ve en çok da;

Kırılan bir oyuncağa,
unutulan bir isme,
içine ağlayan dostlara,
kalabalıkta yalnız kalana,
ömrünü bekleyişe verenlere,
ve hâlâ incinmeyi göze alan kalplere
içim acır.