İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Ben bu sürgün dünyaya garip bir misafir olarak geldim
Bir gün ait olduğum ebedi yere, çekip gideceğim
Bilirim ki, şu imtihanımdan sonra, kalıcı değilim
Bir gün ait olduğum ebedi yere, çekip gideceğim.

Ben bu yad ellerde kimsesiz öksüz bir yavru gibiyim
Simsiyah gecelerde aşka muhtaç çaresiz biriyim
Ne kalbinde ne gözlerinde kalmadı hiç bir ümidim
Simsiyah gecelerde aşka muhtaç çaresiz biriyim.

Zamansız esen bir rüzgar, aşk bahçeni talan eder
Hiç bitmez sandığın aşkın, bir gün kalbini terk eder
Bencil olma deli gönül, yarin kadrini bil ve sev
Hiç bitmez sandığın aşkın, bir gün kalbini terk eder.

Ben çok özledim deyip her gün sakın ağlama
Dünya cehennem olmuş bu sürgün hayatıma
İlahi hesap günü mahşerde gel yanıma
Orda hiç bir engel yok, sana meftun aşkıma

Benden ümidini kesme, bir gün gelirim demiştin
Kim bilir kaç mevsim geçti sen bana hala gelmedin
Beklemek kolay mı sandın gönlümde yıllar yaşlandı
Gel sen birde bana sor, yüreğim her gün nasıl yandı.

Benden uzakta yaşarken Halimi hiç düşündün mü
Sevdasız yalan aşklarda mutlu olanı gördün mü
Her akşam ben penceremde hep yollarını gözlerim
Yıllarım hep sensiz geçti seni boş yere beklerim.

Ben ezelden meftunum baldan tatlı sözlerine
Ömrümce bakmaya doyamam menekşe gözlerine
Öyle bir sevda ki bu akar kalbimden kalbine
Ömrümce bakmaya doyamam menekşe gözlerine.

Ben gözlerine mi hasretine mi yanayım her akşam
Bir gün ellerini tutup özlemle gözlerine baksam
Senin aşkınla ben mazideki günlerimi unutsam
Bir gün ellerini tutup doyunca gözlerine baksam.

Beni ateşe atıp nereye gittin güzeller güzeli
Kalbimde sen varken hangi aşk bana olacak teselli
Kimse bilmez derdimi hayalinle gezerim sahili
Kalbimde sen varken hangi aşk bana olacak teselli.

Beni artık azat et gözlerinde öleyim
Yüzünü görmesem de sevdiğini bileyim
Kalbimde bir yangınsın ateşinle pişeyim
Yürek seni severken kime gönül vereyim.