İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

İnsanoğlu her şeyi keşfetti de
Bir kendini keşfedemedi
Aya, Marsa gitti belki ama
Ne aşkı anladı ne de kalbini,

Aşk yakıcı bir duygudur sevenlerin kalplerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde
Mecnun boşuna mı aradı Leyla'yı Tih çöllerinde
Yıllarca hiç sönmeyecek bir közdür sinelerinde.

Aşk yeşil bir rüyaymış sevdanın yollarında
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında
Her defasında yarım kaldı aşk muradımda
Şimdi yalnız bir kuşum hayatın kollarında.

Ayda gözlerin parlıyor seslendim bakmadın bana
Gönül nasıl katlanır bir ömür senin yokluğuna
Bu kalp sabır taşı olsa dayanmaz hicran yarana
Gönül nasıl katlanır bir ömür senin yokluğuna.

Kederli akşamlarda ayda resmin ağlıyor
Daralan yüreğimi hicran yaram dağlıyor
Çıkıp gelsen ne olur kalp ağrılarım dinsin
Sana olan hasretim sessiz dünyamda bitsin.

Ay doğarken her akşam gözlerin gelir aklıma
Neler neler geçer aklımdan anlatamam sana
Mecnun gibi buralarda yaşıyorum tek başıma
Neler neler geçer aklımdan anlatamam sana.

Bu ayaz gecemde yıldızlar kalbimi ısıtmıyor
Ay doğarken bir buse ver aşkım sensiz üşüyor
Aşkın Mecnunu oldum seven kalbim seni özlüyor
Ay doğarken bir buse ver kalbim sensiz üşüyor.

Ayın şavkında gel bana, mehtapta yüzünü göreyim
Siyah beyaz gecemde hasretle gözlerinden öpeyim
Böyle olmuyor meleğim ya sen gel veya ben geleyim
Siyah beyaz gecemde hasretle gözlerinden öpeyim.

Ayın şavkında hayalin yakamozları öpüyor
O hayalin gül yüzünü kalbim her gece özlüyor
Kaç yıl oldu kim bilir, ömrüm böyle sensiz geçiyor
O hayalin gül yüzünü kalbim her gece özlüyor.

Aylar seneler geçti sen bana hala gelmedin
Bu güz gecelerinde hiç mi beni özlemedin
Anladım ki sen beni Züleyha gibi sevmedin
Bu güz gecelerinde hiç mi beni özlemedin.