İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Kaç mevsim oldu kim bilir hep sensiz geçiyor seneler
Beni ne zaman çağıracak acaba, o menekşe gözler
Bende ne sabır kaldı ne takat her günüm mecnundan beter
Beni ne zaman çağıracak acaba, o menekşe gözler.

Kaç sene oldu kim bilir hiç bakmadım gözlerine
Bu gönül nasıl katlansın yokluğunda hasretine
Sensiz bu kaçıncı hazan gücüm kalmadı hüznüne
Bu gönül nasıl katlansın yokluğunda hasretine.

Kaç yıl oldu kim bilir hayalinle yaşıyorum
Hayal de olsa menekşe gözlerini seviyorum
Kavuşmak belki imkansız, kalbini biliyorum
Hayal de olsa menekşe gözlerini seviyorum.

Kaderde varsa kavuşmak bizi kim ayırabilir
Bu alemde en yüce dağ yüreklerdeki sevgidir
Aşkı şehvet zannedenler nefislerin kölesidir
Aşk; Ham gönüllerin Mecnun çöllerinde pişmesidir

Kader deyip seninle sebepsiz yere ayrıldık
Aylar yıllar sonra aşk yaramız kapanır sandık
Başka kalplerde yaşarken biz gülerken ağladık
Aylar yıllar sonra aşk yaramız kapanır sandık.

Kader deyip geçme kalbimdeki aşk yarama
Aşksız nasıl yürürüm sensiz hayat yolunda
Allah görür her şeyi sonu hüsrandır sanma
Aşksız nasıl yürürüm sensiz hayat yolunda.

Kader gönlümü bağlamış aşkın ipek saçlarına
Dalıp dalıp giderim ben, menekşe bakışlarına
Aşkla sevmek ibadettir kalpten sevip anlayana.

Her nehir kendi mecrasından sevdasına akar
Değişmez aşkın menzili kaderi Allah yazar
Hazan yaksa da doğayı kalbimi eylül yakar
Değişmez aşkın menzili kaderi Allah yazar.

Kaderim böyleymiş deyip sakın üzülüp ağlama
Kaderin üzerinde Allah vardır asla unutma
Ümitlerini kaybedip aşka karalar bağlama
Kaderin üzerinde Allah vardır asla unutma.

Kader rüzgarı savurmuş ikimizi çok uzaklara
Yeter ki felek düşürmesin sevgimizi tuzaklara
Mesafenin ne önemi var kalpten seven aşıklara
Yeter ki felek düşürmesin aşkımızı tuzaklara.