İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

Ne feleğe sözüm geçti ne de dünyanın ahvaline
Sakladım seni gecenin en ıssız karanlık rengine
Artık katlanmak çok zor o cananın hicran çilesine
Sakladım seni gecenin en ıssız karanlık rengine

Nefesi veren Allah'tır, vesile olan sensin sevdiğim
Öyle bir aşksın ki sen, daha önce tadını bilmediğim
Dünyayı gezip dolaşsam billahi senin gibi bulamam
Öyle bir aşksın ki sen, daha önce tadını bilmediğim.

O yari sevdim seveli ne gecem ne gündüzüm belli
Dinlediğim tüm şarkılar, kalbime olmadı teselli
Ben gül yüzüne hasretim bana ne alemin neşesi
Dinlediğim tüm şarkılar kalbime olmadı teselli.

Ne gözlerinin rengini unuturum, ne seni
Seven hiç unutur mu gönülden sevdiğini
Hangi resmine baksam aşka çağırır beni
Nasıl unuturum ben aşkla seven kalbini.

Aklımın haklı tezlerini bir bir önüme koyup
İndim hayatın yeşile boyanmış huzur vadisine.

Önümde maziden atiye akan devasa bir nehir
Gözlerimin ferini zorlayan uçsuz bucaksız bir orman denizi
Kartal bakışlarını sarhoş eden vadi dehlizi

Zambaklar en ıssız yerlerde açarlar;
Ya mezarlıklarda veya nehir boylarında
Issız dedimse, aslında hüzün kokar zambaklar
En sevdiklerimizin kara bağrında açarlar.

Zümrüt bir yaşamı hatırlatır bana

Uçsuz bucaksız devasa bir nehrin
Safir sularınında kaldı aklım
Aldanıp daldım nice meçhul yılların
Gri renginin aymazlığına,

Ne kadar beklersen bekle bir türlü sabah olmuyor
Menekşe gözlerde her akşam güneş aşksız batıyor
Mehtaplı gecelerde kaderime yıldızlar ağlıyor
Menekşe gözlerde her akşam güneş aşksız batıyor.

Ne kadar çok isterdim şimdi yanımda olmanı
İstemem uzaklarda bensiz gül gibi solmanı
Aşkından başka kimse saramaz gönül yaramı
İstemem uzaklarda bensiz gül gibi solmanı.

Ne kadar çok özledim seni bir bilebilsen
Beni anlardın benim kadar sende özlesen
İşte Leyla bu dersin bendeki seni görsen
Halimi anlardın benim kadar sende sevsen.