Gönülden beyâna, ummândan sâhile,
Kökten dala, daldan göğe,
Gökten semâvâta, vatandan gurbete,
Gider insan bir gün İbrâhim vârî.
Damarlardan ellere, samandan aleve,
Alevden küllere, melikten köleye,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta