İbrahim Suresi Şiiri - Afşin Dualı

"Andolsun, eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım" buyurdu ulu Azîz,
Nankörlük ederseniz bilin ki azabım pek çetindir, hüsrandadır kalbimiz.
Güzel bir söz, kökü yerde sabit, dalları gökte olan güzel bir ağaç gibidir,
Kâinat O'nun o bitmez bereketine, şükürle yeşeren o ulu nizamına şahittir.
​
Le-in şekertüm le-ezîdenneküm! "Eğer şükrederseniz elbette size artırırım!"
Budur kupkuru vadileri meyvelerle rızıklandıran, şükürle haneleri coşturan o ulu ferman,
Kudret ikramıyla darlıkları bolluğa erdiren, kula selamet veren her an.

Bu, insanları Rablerinin izniyle karanlıklardan nura çıkarman için indirdiğimiz bir kitaptır,
İbrahim’in duasıyla güvenli kılınan o belde, sönmez bir rızık ve iman bağıdır.
Gökleri ve yeri yaratan, gökten su indirip onunla size rızık olarak meyveler çıkaran O'dur,
O'nun ulu nidasıyla uyanan her sine, hamd ile dolup ebedi huzuru bulur.

O, emriyle denizde akıp gitmesi için gemileri ve nehirleri hizmetinize verdi,
Güneşi ve ayı, geceyi ve gündüzü sizin için bir nizamla seyreyleyip serdi.
Senin ulu ve her şeyi kuşatan cömertliğinden gelir, şükürle bereketlenen her lokma,
Bizi nankörlüğün darlığına, verdiğin nimetleri göremeyenlerin karanlığına bırakma.
​
Nimetini artran Sensin...
Karanlıklardan nura çıkaran Sensin...
Bizi katındaki o en bereketli ve şükür dolu rızıklarla ağırla Yâ Hamîd...

Le-in şekertüm le-ezîdenneküm... Ya Allah...