Herkes birbirine yakın olurdu
İnsanın içinde ben olmasaydı.
Dünyada toplumlar sakin olurdu
Fitne fesat kötü zan olmasaydı.
Hiç kimse kimseye üstten bakmazdı
Düzlük biter yollar girer yokuşa
Ömür yolculuğu güze dönünce.
Sonbahar gelmeden kar yağar başa
Ömür yolculuğu güze dönünce.
Her gün kaybederler azalar feri
Sevr Antlaşmasıyla dağıtıldı ordumuz.
Yer yer işgal edildi bin senelik yurdumuz.
Her yerde tutuklandı aydınımız merdimiz.
Yokluklar arasında her gün arttı derdimiz.
Ölüm kararımızı tutuşturup elime!
Ne kadar hoş olur güzel ülkemde
Herkes iyilikte yarışabilse.
Mülkün sahibini bir bilip hem de
Akil iman ile barışabilse.
Yıkıcı sözlerden kaçınsa diller
Arıyorum şimdi çocukluğumu
Senelerin öncesini özledim.
İlkokul yolunda yolculuğumu
Çeşit çeşit kuş sesini özledim.
Yaz gelince yaylalara göçerdik
Allah’a inanmaz başlar
Kendini günah dışlar
Birçokları kusur işler
Suça sahip çıkan olmaz.
Sofra zengine açılır
En yüksekte haykır, Türklüğümüzü
Kutlu taç etmişim, başıma seni.
Soylu Millet’imin, gülüyor yüzü,
Yükselmiş görünce, arşıma seni.
Bulunduğun yerde, artar gururum,
Mehmetçikler cenk ediyor cephede
Bayrağım zirveye dikilecektir.
Aldırmıyor kurşuna da topa da
Gayri düşmanları çekinecektir.
Milletim silkinip kalkıyor şaha
Yalan yanlış yayınlara
Kiralanmış beyinlere
Sayılmayan sayınlara
Saygı duymam beklenesin.
İçtekine dıştakine
Gönül öğüdümdür sana
Üzüntüden çık da sevin.
Keder törpü tatlı cana
Kalbe neşe ek de sevin.
Deme ne var sevinecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!