Edepsizlik arttı edep esildi.
Gıybetten bühtandan geçilmez oldu.
Herkes birbirine düşman kesildi
Dost elinden dolu içilmez oldu.
İnsanın kusuru özünde saklı
Cevap versin sorumlunun birisi
Niye saldık evine O papazı?
O diyorduk suçlunun en irisi
Niye saldık evine O papazı?
Memnun olan milletimin çok azı.
İrfan ışığın ile karanlık yırtılacak.
Eğitimle insanlar kemlikten kurtulacak.
Yoklukları yok edip, varlığı artıracak.
Adil ölçüler ile, değerler tartılacak.
Azim ile bu yolda, yürümeye koydun baş.
Herkes birbirine yakın olurdu
İnsanın içinde ben olmasaydı.
Dünyada toplumlar sakin olurdu
Fitne fesat kötü zan olmasaydı.
Hiç kimse kimseye üstten bakmazdı
Düzlük biter yollar girer yokuşa
Ömür yolculuğu güze dönünce.
Sonbahar gelmeden kar yağar başa
Ömür yolculuğu güze dönünce.
Her gün kaybederler azalar feri
Sevr Antlaşmasıyla dağıtıldı ordumuz.
Yer yer işgal edildi bin senelik yurdumuz.
Her yerde tutuklandı aydınımız merdimiz.
Yokluklar arasında her gün arttı derdimiz.
Ölüm kararımızı tutuşturup elime!
Ne kadar hoş olur güzel ülkemde
Herkes iyilikte yarışabilse.
Mülkün sahibini bir bilip hem de
Akil iman ile barışabilse.
Yıkıcı sözlerden kaçınsa diller
Arıyorum şimdi çocukluğumu
Senelerin öncesini özledim.
İlkokul yolunda yolculuğumu
Çeşit çeşit kuş sesini özledim.
Yaz gelince yaylalara göçerdik
Allah’a inanmaz başlar
Kendini günah dışlar
Birçokları kusur işler
Suça sahip çıkan olmaz.
Sofra zengine açılır
En yüksekte haykır, Türklüğümüzü
Kutlu taç etmişim, başıma seni.
Soylu Millet’imin, gülüyor yüzü,
Yükselmiş görünce, arşıma seni.
Bulunduğun yerde, artar gururum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!