İbrahim Özdemir 2 Şiirleri - Şair İbrahi ...

SAİT FAİK ADASI YANIYOR


Ateş böcekleri düştü Burgaz adasına,
Bir anda ateş serildi adanın tepelerine,
İhtiyar delikanlıların tozpembe kapkara olmuş yanakları,

SANKİ ONUN UMRUNDA


Karanlık gecemin sisli matemimin,
Mehtaplı gecelerde yıldız olmamın,
Yaprak gibi dallardan yere düşmemin.

SANMAKİ SANA DÖNECEGİM


Hep seni konuşurdum dost sohbetlerinde,
Sensiz yaz gecelerinde hep seni anacagım,
Kalbim azap,güllerim dikenli aldırmayacagım,

SANA BIRAKIYORUM DÜNYAYI


Patafasız düşlerimin mağlubiyetinden,
Aşk şarabımı ay ışığında seninle içemeyişimden
Böğrümde saklı aşk yarasının çelik sertliliğinden,

SENİ ARIYORUM

SENİ ASLA UNUTAMIYORUM


Her gülüşünde yüzünde oluşan gamzelerini,
Cana yakın sıcacık mutlu gülüşlerini,
İnsanların mutlulugu için mücadeleci serpilişlerini,

SENİN MUTLULUGUN



Bir düğün günü keşfettim seni,
O sıcak gülüşünle cezbettin beni,

SENİN UĞRUNA


Seninle berabersem yıkarım dağları,eşsiz kayaları,
Yeterki sen iste önüne sereyim ay ve yıldızları,
Gövsümü sana atılan oka kalkan yaparım surları,

SENİ ÇOK ÖZLÜYORUM BABA

Beni baba hasretiyle bıraktın,
Benim yüreğimi derinden yaktın,
Pamuk ellerini doya doya öpemeden kaybettim
Seni çok özledim baba nerdesin

SENİ

Seni çok sevmişim,
Yok evim barkım,
Ama senin gözlerinde ağlarım,
bu benim yüregim