İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

ağrıların acıların adı yel olurdu
vücudun neresinde olursa olsun
'-yel anam yel,
yel durmuş'
diye konuşulurdu
sonra sonra 'domatizma', kireçleme

Münasip

ebem kendince bilge bir cevap verirdi
'-helbet Yaradan'ın bi bildiği var
bizim havsalamız denizde damla gadar
sen gene de hakgında

onları dinleyince;
sanki yolunda giden şeyler
rahatsız etmeliydi insanı,
insanın yaratılışında zor şartlarda
daha güzel şeyler başarma
ve bu güzel şeylerle daha da

arada bir “meetdiş geldi” diye
okul çağındaki herkesi
sınıflara doldururlardı
bir sıraya üç kişi yerine
dört-beş kişi oturttururlardı

kitaplık kolundaydım, ikinci sınıftayken
Cemal Aga, Mehmet Ali, Kürt Veli bir de ben
Beyböğrek, Akkavakkızı,
“-Ver Gülümü, Al Gülünü”demiş
“-Talih Kuşu gelmiş Keloğlan’ın başına Konmuş”
•

'-ülen hey arkadaş
bobalı-oğlanlı,
gardaş-gardaş
enişdeli-gayınlı
badaşık var mı bi bildiğin.'
'-herkeş cebinden yesin işsin

Partizanlar

“-len zaten bu memleketin bi Angara’sı
bi de İstambolu

“-heriflerin her tarafı, dağı-taşı

Bahar

geride kalırdı martın kapıdan baktırdıkları
Gökmehmet karı, zemheri, kocakarı soğukları
geride kalırdı saçaklardan sarkan buzlar,
akşamdan sabaha erirdi yağan kar

“emirber dedin dee!

ben de bizim bölük komutanı
Kadir Üsteğmenin emir-eriydim
o “gulakları çinileyesic ” de bobayiğit,
civan gibi bişiyidin

kalın söğütler
ustaca ikiye ayrılarak ıramas yapılmaktaydı
boyunduruk, kağnının kanatları,
göbekli kağnı tekerlekleri
katranla ziftlenirdi
boyunduruğu ıramasa rapteden kayış