İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

emme bu ğarada 1999
bizin gızın da hamaratlığı üstünde
Özleme hoş görünmeğ uçu tabi canımm
hemencik zufra hazırlamış
gayıse ireçeli, badılcan turşusu
süt-yoğurt, peynir, zeytin

“-onu-bunu boş verin
ben size bi bayramda
başımdan geçenneri deyivireyin
görün bi nassı bayram geçirmişiyin”
“……”

herkeşden sonuraya galdım kı 200
Özlemin garşısına oturayın
ne mümkün gardaşım
başımı galdırdım mıydı
dayısının ğızı gözümün içine içine bakıp duru
“bakan olur, gören olur”

onu deyviriyodum, 2111
bi zamannar
evlerinin öğünden geçerken
isderine isdemez
gözüm perdenin arkasından ona ilişdiydi
işin aslı oda bana gapbeleniyo

işin aslı o’zmanlar bende aklımdan
Haçcayı geçiriyon,
Haçca da nası emme, bi içim su
resmen servi boylu
gaşla ğöz arasında
birden süydü

neyise de işdee
o(ğ) lak-guzu ğütmeye filen ğetdiğmizde
bobaçca falında filen bakıyoz
akrannarına ya
hep Haçca çıkıyo
taha dorusu ben hep Haçca’yı dutuyon

dükkanların kepenkleri;
her sabah erkenden açılır,
her akşam korkunç bir gürültüyle kapanırdı
yaşardım yalnızlığı, karanlığı...
cumartesileri elektrikler kesilirdi

Sücüllülülerin eşşek bağladığı alanda
dışı yılan, aslan, denizkızı resimli
büyükçe bir çadırda
berbat bir mikrofon sesi ortalığı inletir
güya içerideki aslanı herkese dinletirdi

atom numaraları, simgeler ezberlenirdi
Atatürk Lisesinin deney camları toz renkli
bir labaratuvarı
ve yıllardır kapısı açılmamış okul kütüphanesi
alttaki salonda iki 'pimpon masası' vardı
yaşlı, kel, koca burunlu 'Kemal Amca'

haznesine ispirto koyup,
gazocağını pompalardı,
benden büyük olduğu için,
yemeği Mustafa Abi yapardı

yemek dediğimizde genellikle bulgur aşı