İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

'nassın, eyimin,
çoluk-çocuk nassı'
“-elini öperler”
“-Allah acılarını göstertmesin”
“-Allah size bağışlasın”
'-şükür emrine, siz nasılsınız'

bak benim durumumu gözüyün öğüne al
olmuçu üş cızı tarla, on gadak mal
böğün eyisiniz, “-enişde” “gayın”
“-vay bizim çocukları
siz böyütdüydünüz” demezler yarın
ölüm hak demişz, meres halal

ağrıların acıların adı yel olurdu
vücudun neresinde olursa olsun
'-yel anam yel,
yel durmuş'
diye konuşulurdu
sonra sonra 'domatizma', kireçleme

Münasip

ebem kendince bilge bir cevap verirdi
'-helbet Yaradan'ın bi bildiği var
bizim havsalamız denizde damla gadar
sen gene de hakgında

onları dinleyince;
sanki yolunda giden şeyler
rahatsız etmeliydi insanı,
insanın yaratılışında zor şartlarda
daha güzel şeyler başarma
ve bu güzel şeylerle daha da

adamın biri ne hekmeti varıdı da
neye nasip olduysa
yaren olmuş garağış’ınan,
gavilleşmişler
garağış “ben gelceem de sana habar ederin
sen de ona ğöre

o hesap,
bizim bağda da yapraklar sarardı ga(y) ri
bundan sonura
domurcuk verip çiçeklenecek değiliz tabi
ha emrine şükür
emme eyi, emme kötü

“-ne saraylar gördük veran
ne sefiller gördük
aş-çıbıldak
ne zengin son tefi yeyebildi,
ne fakır aşlıkdan öldü denildi
hepiciğinin ahiri gara toprak”

“-garıncaya sormuşlar
“-nere ğediyon”
demiş “-Hecaz’a”
“ulen” demişler
“-ğeri dön
senin ömrün O’na yeter mi”

dedem ıramatlık annadırıdı
“-göşmen guşlardan bri gatarı bozarsa
yanında iki yoldaş galır
beklellerimiş
bakdılar ki olmaycak
müsaade isder gatara yetillerimiş”