İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Yolma tarlasından köye

gün inerken bir kızıllık çökerdi
Cıngıdık Koyağında
köye doğru akışan, eşek ve
insan siluetleri

Gayınço

komşu tarlalardakiler, beraber
yeni dünürler badaşık gider yolmaya
kız tarafı ağırdan almakta, nazlanmakta.
düğüne kadar “-cicim ayları” sürer

yanar hayvanlar,
toprak sanki kor
çatlar Koca Suvat innebatmaz olurdu
Bel’de su arattı Köseoğlu
Ümmünün Durmuş kaya dibini oydurdu
baharda şöyle bir domurur

'-Isbarta'ya deha bu yandan varıkan
yolun gıranları ağeşlendiriliyomuş
yol şe're uramadan geşceemiş
terminal şe'r dışına alınacamış'

'-vetandaş buraya neye geliyo deyen yok

Yeldeğirmen’inde
geç olurdu ekinler
harmana girerdik, yolmamız yarı kalır,
konu-komşu imeceye gelirler,
kimi türkü söyler, kimi koğlaşır

su

ipli kova sarkıtılarak
su çekilir kuyudan
yalak taşa doldurulan sudan
ya da hatıllardan

“-Yassıören'de de Delibunar varımış
gayanın altından bel gibi su harlarımış
Yassörenlilerin bağı-ba(h) çası ordan sulanırımış
bi ğarı-ğoca saba(h) leyin bağa gedeceklerimiş

garısı 'herif bö(y) le olmayo' demiş

yuğgu sesi gök gürültüsünü andırırdı
birde saman torbası
kurumlu bacadan sarkıtılırdı
çocuklar yaramazlık yapmasın diye
“-farkııt, torbanı sarkıt”
……

Ebem “-ekmek yecez bobanı ünne gel” diye
kahveye yolladığında
“-Hacı senin candarma geldi”
ya da dönüp bana;
“-yoğ(u) sa anan mı
çağırıyo len” derlerdi

kağnısı aşanlara da
düğende beygiri kaçanlara da
oğlak-kuzu seçilecekse de
koşturur herkes eliden geldiğince
kuyu-emen eşilecekse de
herkes kazma-kürek ellerde