İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Ankaralı

köye yakın tarlalar,
arpalıklar
bi de ovanın köyden yannı
Gayacaağıl, Depeyurdun altı

hu ğadar mal mülk, ev dam,
olsa ne, olmasa ne
önce olun-gızın
bağrını gere-ğere
filanca bobam!
deyemedikden sonura

“-darb-ı meseldir ya
esgiler deyviridi
canavar yavrılarını yuvadan çıkarmış
dünya alemine,
bi depeden serrederlerkene
bakmışler bi goyun sürüsü yaylayıp duru

Göplek

“-A(h) mat, Göpleğe “-ana kaç gocaya vardın” dedi
o da '-ged ordan öte yanına,
eşeğin eşek dölü
sanki anan garı goca mı ğördü

başçavış

sadece adam yerine konmayı
ilke edinmiş Mehmet Ali
“-ben Durmuş Ali’nin gardaşıyım,
emret komutanım”

durduk yerde
gri renkli bir “cip” gelirdi köye
muhtar,
yanında ütülü elbiseli, kıravatlı şişman biriyle
arkalarında da çelşimsiz,
saçları geriye taralı

kazara Osman Çavış’ın ağzı açılmışsa,
“-Yalavaş Şubesinden sülüsü alınca
yakasından dutduğumu aldım vardım Aşcı Ali’ye
hu para bitinceye ğadar herkeşe
ne isdeyosa ver dedim
ye bobam ye”

Nadas

sabah serinliğinde;
nadasdaki öküzlerin
zevlelerini çekip
-kuşluk vakti -

ikindi namazında imam hutbeye çıkar,
doğruca mezarlıklara gider,
camiden çıkanlar
kimi hızlı gider kimi yorgundur
mezarlığa vararaktan durulur
“-es-selam-ü aleyküm ey ehli gubur”

kahvede;
görüşmediklerini görenler
kucaklaşıp hasret giderenler
başka kimler gelmiş
gelip gelmeyenleri
göremediklerini