İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

“aşdudu ebee”
çocuğ- aşşadan ünnemeye durdu
“aşdudu ebee”
sus hey ciğerinden yanmayasıca
ömürde bi hovardalığa getcedim
ay a(ğ) şamdan doğdu demiş

beni anmadan dakikası geçmezmiş

kardeşlerimde beni bu yüzden affedemediler

kan davalılarıymışım gibi

“-ne zaman ----------
kendi kendini avutan,
eleri pis, perişan,
yüzü yol-yol kirli, gözyaşlarından
eline geçen, başka çocukların
bozuk oyuncaklarının parçalarıyla

“-baya Ismayılı’ı beklerimiş
goca Gara Musduk, ne bileyin ben
onu görünçe barabar beti-benzi açıldı
yüzü nurlandı, sanısın gül aşdı gı!
gözleri ışıldadı yenitden
Hatma abam teze yoğurt getirmiş

elimi iki elinin avcına aldı
fersiz gözlerini gözlerime dikdi..
tövbe istiğfar eder gibi
“-bak hinci Ismayıl” dedi
“-Ismayııl..hani anana gellaba deridim ya”
“-hıı seni beg severdi.. ıramatlıg,

emme o yok mu o gavır mezerinde yatasıca Hacı deden
Alı dayım esgercilikdeykene
dutmuş bobana verivimiş
gözeler gözeli gellebamı..
hemi nassı oynadım düğünün de
bildiğimden mi işde

hele Musa,
yeğeninin kayınpederi
“-or(a) da gız evi,
burada o(ğ) lan eviyiz bizim o(ğ) lan” dedi
otuzlu yaşlarının başında
adı “-musa dede”ydi,

Mekkeciler

“-Kumdanlı’dan; köyde üç gelinvardı
Topal Mevlüt’ün,
Türkoğlu’nun Bolad’ın ve
Zülfikâr’ın Karısı

“-ürperten, koyu karanlık bir geceden
teneke minarenin şerefesinden ünlenen
“es-selatü hayrül minen nevm” le uyanırım
neden sonra Asarın Gedik’ten
açar günün güneşi
gözlerimi kamaştırır, göremem

yıl sonlarında piyesler olurdu
kıl çullarla gererler sağı-solu
temsillerdeki ismiyle anılırdı bir çoğu
kimi patron, kimi hakim, kimi sucu,

çok öncelerden bir kış gecesi