İlki askeri inzibat kulübesi,
İkincisi E tipi kapalı cezaevi,
Bazen kıyametler koparıldı
Bazen oldun neşe bahçesi.
Hey gidi seni Günay Taksi
Yirmi üç ekim iki bin on bir gün ortası,
Öğleden sonra saat bir buçuk iki arası,
Van’ı yerle bir etti depremin yüz karası
Yüzlerce ölü binlerce yaralı dinmiyor acısı.
Her taraf enkaz kayboldu nice canlar,
Şirinevler meydanında,
Fetih parkın bir bankında,
Tekim kimse yok yanımda
İstanbul Fetih parkında.
Tek başıma ben parktayım,
Amcamın bir kızı var,
Yanağı al elma nar,
Benim şu deli gönlüm
Onun aşkıyla yanar.
Amcamın küçük kızı,
Hastalandın gelemedim,
Başucunda beklemedim,
Geçmiş olsun diyemedim
N’olur anne affet beni.
Bayram oldu gelemedim,
Bunca senedir seviyorsam ben seni,
İçten gelen duygularla sarmışsan beni,
Dünya âlem yakıştırmışsa bu iki bedeni
Kaybolsan durmam arar bulurum seni.
Sevdiysek ölüme dek severiz birbirimizi,
Kardeş abla ağabeyim,
Ana baba göz bebeğim,
Ufkum benim tek ümidim
Sensin benim Öğretmenim.
Doktorların Mimarların,
Samet, Erkan, Zeki'leri,
Necat, Şükrü, Aziz'leri,
Mehmet Şah ve Niceleri
Özledim çok özlüyorum.
Mehmet Sait, Mamo'ları,
Bir yıl oldu ben yalnızım,
Ne edeyim kararsızım,
Şarjım bitti beynim durdu
Hiç fikrim yok çaresizim.
Artık beynim çalışmıyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!